Kupiłem sobie sukienkę.
Wkładam jedną rękę i drugą rękę.
Zamek myślami zapinam.
Czuję się już prawie, jak dziewczyna.
Coś poprawię, coś skrócę.
Tam rozpruję, wyrzucę.
Nićmi nadziei zaszyję.
Zrobię z siebie piękną dziewczynę.
Włożę trzewiki na obcasiku.
Co by mieć klasę i trochę szyku.
Naciągnę zwinnie rajstopy.
Poprawię w biodrach sukienkę, bo wąska.
Nie mam bioder, jak zdrowa gąska.
W biuście wypcham i trochę zwężę,
Nie chcę już czuć się jak męskie zwierzę.
I spojrzę w przewrotne lustro potem,
Co raz pokazuję piękno a raz brzydotę.
Zakocham się w sobie na nowo,
Będę czuł się komfortowo.
Tylko twarz moja niespokojna,
Zarostem pokryta, spocona.
Oczy żalem zaszły,
Usta zaciśnięte i wrogie.
Co ja z obliczem niechcianym tym zrobię?
To, co na dole falbaną ukryję,
Ale jak tę twarz męską i tą silną szyję?
Bandażem myśli owiję,
jak ranę krwawiącą i świeżą.
Może kiedyś usta się powiększą, oczy rozszerzą.
Może cera zrobi się gładziutka,
Rysy zmysłowe, spojrzenie zalotne.
I może kobiecą dłonią kiedyś życia dotknę.
|
